وَ تَركَ الزِّنا تَحصيناً لِلنَّسَبِ ، وَ تَركَ اللِّواطِ تَكثيراً لِلنَّسلِ ، وَ الشَّهاداتِ استِظهاراً عَلَى المُجاحَداتِ ، وَ تَركَ الكَذِبِ تَشريفاً لِلصِّدقِ ، وَ السَّلامَ أَماناً مِنَ المَخاوِفِ ، وَ الإِمامَةَ « 1 » نِظاماً لِلأُمَّةِ ، وَ الطّاعَةَ تَعظيماً لِلإِمامَةِ . خدا واجب فرمود ايمان را براى پاك كردن بندگانش از شرك ، و نماز را براى منزّه كردن آنها از كبر ، و زكات را براى سبب‌سازىِ روزى ، و روزه را براى آزمايش اخلاص خلق ، و حج را براى تقويت دين ، و جِهاد را براى عزّت اسلام ، و امر به معروف را براى اصلاح همگان ، و نهى از منكر را براى بازداشتن كم‌خردان از كارهاى زشت ، و صلهء رَحِم را براى زياد شدن عدد ، و قصاص را براى حفظ خونها ، و اقامهء حدود را براى بزرگ نشان دادن [ زشتىِ ] حرامها ، و ترك ميخوارگى را براى محفوظ ماندن عقل ، و دورى از دزدى را براى واجب كردن عفّت و پاكدامنى ، و ترك زنا را براى حفظ نسب ، و ترك لواط را براى بسيارىِ نسل ، و شهادتها را براى طلب ظهور انكارشده‌ها ، و ترك دروغ را براى اظهار شرافت صدق و راستى ( يا براى تشريف راستى يافتن ) ، و سلام را براى امان يافتن از مواقع ترس ، و امامت و پيشوايى را براى حفظ نظام امّت ، و اطاعت از امام را براى تعظيم امامت . از آنچه گذشت ، به‌طور خلاصه مطالب ارزندهء زير استفاده مىشود : 1 . هدفِ تشريع ، امتحان و آزمايش بشر و قرار دادن او در مسير

--> ( 1 ) . از تصرّفات و تحريفات عجيب در نسخه‌هاى چاپى نهج‌البلاغه كه در مصر و لبنان و اخيراً درايران صورت گرفته است و حتّى بعضى از نويسندگان و مؤلّفان شيعه نيز عين آن را ضبط و شرح كرده‌اند اين است كه « وَ الإِمامَةَ نِظاماً لِلأُمَّةِ » را به « و الامانة » يا به « و الامانات » تغيير داده‌اند با اينكه از جملهء بعد معلوم مىشود كه اصل آن « و الامامة » است و ابن ابىالحديد و ابن ميثم هر دو در شرح خود « و الامامة » را شرح كرده‌اند .